عکس و …

این عکس رو ببینید. عکس مخزن صابون مایعه که از یکی از دستشویی های دانشگاهمون گرفتم. همونطور که می بینید با یک هشدار بسیار بجا، از فاجعه ای(!) که در کمینه جلوگیری شده.

این کمیک استریپ ها رو هم اگر ندیدید حتما ببینید خیلی باحاله.
چهل سال بعد… فوتبال ایران (طراح و نقاش: بزرگمهر حسین پور)
اولی دومی سومی چهارمی

اینم فرم تایید صلاحیت دانشگاه آزاده. خیلی خنده داره. با اینکه همه جای اینترنت پر شده دوست داشتم توی بلاگم هم داشته باشمش.

تولد

امروز روز تولد من و وبلاگمه. من بیست و یک ساله شدم وبلاگم یک ساله.
تولدمون مبارک.

به مناسبت سالگرد تولد این وبلاگ، خوبه یه کم براتون از تاریخچه ایجادش بگم. راستش اصلا از اول قرار نبود اینجا وبلاگ بشه همینطوری محض طراحی وب اینجا رو ساخته بودم تا اینکه پارسال در روز تولدم تصمیم گرفتم هر از گاهی یه مطلبی اینجا بنویسم و یه وبلاگی برای خودم داشته باشم. طوری که هیچکس از وجودش خبر نداشته باشه! توی موتورهای جستجو (Yahoo, Google,..) هم ثبتش نکرده بودم. حتی کامنتینگ هم براش نذاشته بودم.
بعد پنج شیش ماه دیدم نه اینطوری نمیشه. به خودم گفتم وبلاگی که هیچکس نبیندش به چه درد میخوره؟! در نتیجه توی موتورهای جستجو ثبتش کردم و کامنتینگ رو هم راه انداختم.
توی این مدت مرتبا برای اینجا قالب ساختم و دوستای زیادی پیدا کردم.
کم کم کانتر وبلاگ تعداد بازدیدها رو رو به افزایش نشون می داد و با اون دو – سه پستی که درباره بنیامین داده بودم تعداد بازدید ها به ۳۰ بازدید در روز رسید. البته الان اوضاع بازدید ها خوب نیست اما برای من همین تعداد انگشت شماری که بازدید می کنن و نظر میدن کافیه.
بعضی ها میگن وبلاگت مطلب کم داره. منم میگم بخاطر یکنواختیه زندگیمه، چون هیچ اتفاق جدیدی نمی افته. مطلب جالبی هم از جاهای دیگه گیرم نمیاد که بذارم. (البته مطلب زیاده اما به قول یکی از بچه ها حسش نیست)
امیدوارم وقتی به اینجا سر میزنین، زیاد احساس اتلاف وقت بهتون دست نده.
موفق باشید