کارگاه عمومی

اولین جلسه درس کارگاه عمومی دیروز بود. از ساعت ۸ صبح تا ۱۲ ظهر. از ۱۵ نفر ۵ نفر پسر بودیم که هیچ کدوم از پسرها به جز من رشته شون کامپیوتر نبود.

اولش رفتیم ابزار کار رو گرفتیم از مسئول کارگاه و استاد بعد از کلی روضه خوندن یه تیکه آهن به هر کدوممون داد که باید طبق یه نقشه ای به اندازه ی خاصی در می اوردیمش و روی اون رو سوهان می کشیدیم تا برق بیفته. همه این کارها رو باید با سوهان می کردیم. بالاخره مراسم سوهانکاری شروع شد. قطعه من یه نیم سانت از یه طرفش اضافی داشت. بعد از ۴۵ دقیقه سوهانکاری یک میلیمتر هم ازش کم نشد. رفتم نشون استاد دادم. گفتم نمیشه گفت خوب با اره ببر. تو دلم گفتم نمی شد زودتر بگی؟! خلاصه اره رو بهم داد و قطعه رو اره کردم و بعد بازم سوهانکاری. بعضی دخترها به صدای سوهان و اره حساسیت داشتن. استاد به اونا می گفت: عیب نداره عادت می کنین! فکر کنم کلی ناخون شکوندند!! من نمی دونم این درس به چه درد رشته ی ما می خوره که اکثر دانشجوهاش دخترند. حالا باز واسه ما که پسریم شاید تو زندگی به درد بخوره.

اینم یه عکس از قطعه کار من، بعد از اتمام کار این جلسه.

موقع سفید کردن سطحش هرچی سوهان می کشیدم سفید نمی شد. به استاد که دور و بر بچه ها گشت می زد و کارهای دخترا رو انجام می داد گفتم قطعه کار من سفید نمیشه. استاد سوهانم رو گرفت و یه امتحانی کرد و گفت این چرا سر می خوره رو قطعه؟! گفتم حتما کنده. رفتیم بهم یه سوهان نو داد. خیلی راحت قطعه سفید شد. البته چاله چوله رو سطحش زیاد داشت اما بالاخره درست شد.
بیچاره یکی از پسرها هرچی سطح قطعه ش رو می سابید سفید نمیشد بسکه سطحش خراب بود. انقدر سابیده بود قطر قطعه کارش نصف شده بود. اما بازم سطحش صاف نشده بود. آخرش یه قطعه دیگه بهش دادن که ببره خونه درست کنه.

خوب اینم از جلسه اول این درس عملی. در کل خیلی خوب بود و خوش گذشت!

در پایان یه عکس که خودم توی خیابون گرفتم رو اینجا میذارم به اسم قتل عام!