هیچ کس

یه چند وقتیه همش آهنگهای هیچ کس رو گوش میدم. هیچ کس تمام آهنگاش قشنگ و هدفمنده. مثل بقیه رپرها نیست که همه چی میخونن در ضمن صدای سروش خیلی به دل من میشینه.

اینجا متن یکی از بهترین آهنگاشو به اسم اختلاف میذارم. اگه تا حالا اهل رپ هیچ کس نبودین، برای دانلود خود آهنگ کافیه توی گوگل سرچ کنین.

اینجا تهرانه یعنی شهری که
هرچی که توش میبینی باعث تحریکه
تحریک روحت تا تو آشغال دونی
می فهمی تو هم آدم نیستی یه آشغال بودی

اینجا همه گرگن می خوای باشی مثل بره
بذار چشم و گوشتو باز کنم من یه ذره

اینجا تهرانه لعنتی شوخی نیستش
خبری از گل و بستنیه چوبی نیستش

اینجا جنگله بخور تا خورده نشی
اینجا نصف عقده این نصف وحشی

اختلاف طبقاتی اینجا بیداد می کنه
روح مردمو زخمی و بیمار می کنه

همه کنار همن فقیره و مایه داره خفن
توی تاکسی همه می خوان کرایه ندن

حقیقت روشنه خودتو به اون راه نزن
روشنترش می کنم پس بمون جا نزن

خدا پاشو من چند سالی باهات حرف دارم
خدا پاشو پاشدی نشو ناراحت از کارم

کجاهاشو دیدی تازه اول کارم
خدا پاشو من یه آشغالم باهات حرف دارم

نمکی با چرخش کناره یه بنزه
هیکل و چرخش با هم کرایه ی بنزه

من و تو و اون بودیم از یه قطره
حالا ببین فاصله ی ماها چقدره

دلیل چرخش زمین نیست جاذبه
پوله که زمینو می چرخونه جالبه

این روزا اول پوله بعد خدا
همه رعیت ارباب کدخدا

بچه می خواد با یتیمی بازی کنه بابا نمیذاره
یتیم لباسش کثیفه چون که فقط یکی داره

همه آگاهیم از این بلایا
حتی فرشته هم نمیاد این ورا تا
نشیم فنا با
همین بلایا
اما کمک نخواستیم اشک بریزه کافیه همین برا ما

آدم مریض حرفامو درک کرد
تموم نکردم حرفامو برگرد

خدا پاشو من چند سالی باهات حرف دارم
خدا پاشو پاشدی نشو ناراحت از کارم

کجاهاشو دیدی تازه اول کارم
خدا پاشو من یه آشغالم باهات حرف دارم

تا حالا شده عاشق دختر بشی؟
می خوام حرف بزنم رک تر بشین

پیش خودت می گی اینه عشق تاریخی
اما دافت با یه بچه مایه داره خواب دیدی

خیره
یادت باشه غیره
خودت بزن قیده
هرچی آدم که کنارت می بینی چون عیبه

یکی هم سن تو سوار ماشینه خدا بهت پوزخند می زنه
می کنی با کینه دعا
که منم می خوام مایه دار باشم عقده رو کنم ترکش
دعا نکن بی اثره نمی کنن درکش

می خوای بخوابی؟ تو بیداری کابوس ببین
بیا با هم به این دنیا فحش ناموس بدیم

باید کور باشی نبینی تو فخرو هرجا
یا کنار خیابون نبینی فقر و فحشا

خدا بیدار شو یه آشغال باهات حرف داره
نکنه تو هم به فکر اینی که چی صرف داره

ADSL

امروز وقتی توی سایت شرکتی که ازش adsl گرفتم لاگین کردم چشمم افتاد به تاریخ شروع سرویس که نوشته بود ۲۲ تیر ۸۵ یعنی adsl ام یکساله شد. این شد که خواستم یه مطلبی درباره ش بنویسم.

Adsl واقعا فناوری راحت و دوست داشتنی ای هستش. بدون اینکه خط تلفن اشغال بشه دائما میتونی به اینترنت متصل باشی. برای کسایی که بیشتر از دو ساعت در روز با اینترنت کار می کنن واقعا می صرفه. هزینه شارژ ماهیانه ام ۲۰ هزار تومنه و سرعتش ۶۴ کیلو بیته. البته اوایل سرعتش ۶۴ بود و با دایل آپ فرقی نمی کرد اما بعد از یه مدت دلشون به حالمون سوخت و ۹۸ کیلوبیتش کردن، بدون افزایش حق شارژ. در نتیجه سرعت خیلی بهتر شد و الان با ۱۰ کیلو بایت دانلود دارم. متاسفانه محدودیت ترافیک هم داره اما مقدارش بدک نیست، ۵ گیگابایت.

در مورد آنلاین زندگی کردن هم بگم که برام زیاد جذابیتی نداره. یادمه قبلا که توی یه ISP کار میکردم واقعا از همیشه آنلاین بودن لذت می بردم. اما الان دیگه برام عادی شده.

یاد یه خاطره ای از وصل شدنش هم افتادم. وقتی میخواستن برام نصبش کنن هر کاری میکردن دیتا به مودم adsl نمی رسید یعنی چراغ مودم سبز نمیشد. خیلی باهاش ور رفتم، دوباره برا تلفن سیم کشی کردم اما فایده ای نداشت. میگفتن مشکل از کامپیوترته چون سیگنالها تا دم در ساختمون میاد. اما من هر کاری کردم جواب نداد. دیگه داشتم منصرف می شدم. یه بار که به مانیتور زل زده بودم و فکر می کردم یهو یادم افتاد شاید مشکل از دوشاخه باشه. این شد که دوشاخه رو با یه دوشاخه دیگه عوض کردم. بعد در نهایت تعجب دیدم چراغش سبز شد. از خوشحالی نیم متر بالا پریدم و دو دور چرخیدم!!! چون بعد از ۳ – ۴ روز دردسر بالاخره راه افتاد…
اینم از داستان adsl دار شدن ما.

امتحانات تموم شد

سلام
من امتحانام دیروز تموم شد. بعد از امتحان با رفقا یه ساعتی رو نشستیم تو فضای سبز دانشگاه و باز هم همون داستان همیشگی! بعدش با دوچرخه رفتم تو شهر یه گشتی زدم (دنبال یه هدفون خوب میگشتم). با اینکه بنزین جیره بندی شده هنوز خیابونا شلوغ بود. البته چون عصر بود فکر کنم طبیعی باشه. یه زنگ زدم بروبچ ببینم کجان، باشگاه بیلیارد بودن. رفتم پیششون تو باشگاه سه نفری بطور کاملا حرفه ای!! داشتن ایت بال بازی می کردن! خلاصه کرکره خنده بود. هرچی توپ می زدن میخورد به کناره های سوراخ و بر میگشت و امتیازها همه منفی بود. انقدر شلوغ کردیم که صاحاب باشگاه گفت یه خورده آرومتر بخندین. این شد که سعی کردیم یه مقدار آدمتر باشیم. بعدشم هرکی رفت پی زندگیش.

خب حالا که از دست امتحانا راحت شدم از این به بعد سعی می کنم زود به زود اینجا مطلب بنویسم. پس حداقل هفته ای یه بار سر بزنید و نظر بدید.
در ضمن هرکی دعوتنامه میخواد بهم ایمیل بزنه یا پی ام بده، توی نظرات ننویسین که ترتیب اثر داده نمیشه.